سرنوشت گلمون گاهی حتی بهار هم نمی تونه زندگی ببخشه..

آیا کسی که مرده [دل] بود و ما او را زنده کردیم و نوری به دستش دادیم تا در پرتو آن، در میان مردم راه برود چون کسی است که گویی گرفتار تاریکی هاست و از آن بیرون آمدنی نیست؟* * أَوَمَن کَانَ مَیْتًا فَأ

ای شادی یعقوب در وصال یوسف بر ما هم گذری کن!

فرد مبتلا به این سندرم میتواند با یک جمله در هر حالتی -چه هیجانی چه بیهیجان- به هرکسی گزند برساند. بدون اینکه خود شخص متوجه تلخی حاصل از زبانش باشد.

چند روزی هست به این فکر می کنم که اگر قرار بر رفتن باشه برای کدوم لحظه از زندگیم در این دنیا دلتنگ می شم؟ چقدر لحظه های خوب زیاد دارم اما، حالا که خوب نگاه می کنم می بینم چقدر دلتنگ شبی هستم که تازه ا

فروردین دوست داشتنی ام، آخرین فروردین سده ی چهاردهم با درد تموم شد؛ درد پیدا کردن خودم. شب تولدم تصمیم گرفتم آرامشم رو وابسته هیچ چیز و هیچ کس نکنم تا همیشه داشته باشمش. خودم رو از همه بندهایی که نمیذاشتن خودم باشم رها کردم. آدم هایی که بودنشون آزار دهنده س، همچنان که نبودنشون، حرف ها و نوشته هایی ک...

وقتی شهید شد، نامه ام توی جیبش بود. تاریخ نامه 60/11/3 است: سلام ابراهیم؛ نامه که نمی فرستی دلگیرم، وقتی هم می فرستی تا چند روز اخلاقم سر جاش نیست. از وقتی که رفته ای حوصله هیچ کاری ندارم. نه حوصله

سرویس بیان دیگه آخرین بازدیدکننده هارو نشون نمیده؛ رد پاتو گم کردم...

چقدر این روزها در من تکرار می شوی...

این روزها جایی هستم لابلای نت های این قطعه سه تار متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخری

دیشب با ترکیبی از حس خستگی، عصبانیت، بلاتکلیفی، دلتنگی و استرس خوابیدم و صبح تقلا می کردم که بیدار نشم و همه آوارهای دیشب مرور نشه... خسته بودم چون دوست ندارم انقدر به خودم وابسته باشم و تمام دیروز به

چشم هام بین رنگ ها دو دو میکرد. روی بعضی شون مکث می کردم و تصور می کردم طرح بافتم با این رنگ چجوری میشه؟ به خانم فروشنده گفتم چقدر رنگ... کار مارو سخت کردین حسابی. سرش شلوغ بود، ولی باحوصله و مهربون.

گوشی دستمه و اخبارو بالا پایین می کنم. بررسی علت سقوط هواپیما در صدره. خسته ام، از امواج اخبار و تحلیل ها. امروز از صبح تصمیم گرفته بودم کمی خودم رو جمع و جور کنم و مامان رو بیشتر دریابم. مادرها در هر

برای زی زی که حالا دیگه انقدام غریب نیست نوشتن کمی سخت شده، اگرچه بیشتر از قبل دلش میخواد بنویسه! تا الان ده خطی نوشتم و پاک کردم! خب کمی از روزمرگی هام بنویسم، که این روزها اگرچه دیر، اما خوب تونستم

نوشت خیلی دوستت دارم. نوشتم دوستت دارم گفتنت در صبح روز بیست و پنجم آذر رو هیچوقت فراموش نمی کنم. + من به نشونه ها ایمان دارم.

چی می تونست منو آروم کنه سر صبحی به جز آیات سوره مریم؟ اونجا که میگه أعوذُ بالرحمن، انگار که بگه خدایا بغلم کن و جواب بشنوه ألّا تَحزنی...

امروز بازدیدهای زی زی به 10000 رسید.تو این 1077 روزی که از عمر زی زی میگذره نه من مخاطبینم رو می شناسم و نه مخاطبینم منو. مخاطبینی گاه ثابت که هر روز به اینجا سر میزنن و آروم و بی سر و صدا و بی نشون،

به جای همیشه می نویسم "می بوسمت" این خیلی بهتره، نه؟

رَبَّنا و لا تُحَمِّلنا مالا طاقَةَ لَنا بِه مثلا دلتنگی,...

نوشت اینم نی نی من...نورا خانمو من پرت شدم به اینجا چه خوب که زن خونت هستی، مامان شدی...اینا آرومم می کنه