یقین

فرد مبتلا به این سندرم میتواند با یک جمله در هر حالتی -چه هیجانی چه بیهیجان- به هرکسی گزند برساند. بدون اینکه خود شخص متوجه تلخی حاصل از زبانش باشد....

هرسال با شروع محرم دلم به اضطراب میوفته با کاروانی که انگار هنوز در راهند. ظهر عاشورا دلم آشوب میشه و عصرش...و این تازه اول ماجراست...هی مسیرُ مرور می کنم و هی آرزو می کنم کاش زودتر برسه به صبح ظهور...برسه به دست منتقم + نومید مشو! که تو را نیز عاشورایی است و کربلایی...

که هروقت راهو گم کردی بگی إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ* و اونوقت بشینی یه گوشه و نگاه کنی که خدا دریاهارو برات میشکافه * شعرا/62...